تفاوت پیتزا آمریکایی و ایتالیایی + کدام پیتزا بهتر است؟
پیتزا یکی از محبوبترین و متنوعترین غذاهای جهان بهشمار میرود. در میان انواع مختلف آن، پیتزا ایتالیایی و آمریکایی دو سبک بسیار معروف این غذا هستند که طرفداران مخصوص به خود را جذب کردهاند. تفاوت پیتزا ایتالیایی و آمریکایی تنها به مواد روی آنها محدود نمیشود؛ بلکه از خمیر گرفته تا نوع سس و روش پخت، هر کدام ویژگیهای خاص خود را دارند. اگر مایل هستید با تفاوت پیتزا آمریکایی و ایتالیایی بهطور کامل آشنا شوید، این مطلب از اسنپپی را تا انتها مطالعه کنید.
تفاوت پیتزا آمریکایی و ایتالیایی
در ادامه، فرق پیتزا ایتالیایی و آمریکایی را از نظر منشا، پنیر، خمیر، مواد روی پیتزا، سس، روش پخت و … توضیح میدهیم. با خواندن مطلب زیر، با این دو پیتزا به طور کامل آشنا خواهید شد.
منشا و تکامل
پیتزا ایتالیایی در قرن هجدهم در ناپل ایتالیا متولد شد. در واقع، مارگاریتا که مشهورترین پیتزای ایتالیایی است، با رنگهای پرچم ایتالیا در سال ۱۸۸۹ برای ملکه مارگاریتا طبخ شد؛ سس گوجهفرنگی (قرمز)، پنیر موزارلای تازه (سفید) و ریحان (سبز). در مقابل، پیتزای آمریکایی نتیجهی تلاش مهاجران ایتالیایی است که با آمدن خود در اوایل قرن بیستم، دستور تهیه پیتزا را نیز به این کشور آوردند. سپس مواد اولیه و روشهای تهیه این پیتزا با سلیقه مردم آمریکایی تطبیق داده شد و باعث شکلگیری سبکهای مختلف، از جمله پیتزای معروف نیویورکی با خمیر نازک و برشهای بزرگ تا پیتزای دیپدیش شیکاگو با خمیر کرهای و ضخیم شد.
خمیر پیتزا
بارزترین تفاوت پیتزا آمریکایی و ایتالیایی در خمیر آنها است. پیتزاهای سنتی ایتالیایی، مانند پیتزای ناپولیتن و رومی، دارای خمیر نازک با کمی سوختگی جزئی هستند و در فرهای چوبی با دمای بسیار بالا پخته میشوند. این خمیر از چند ماده ساده شامل آرد، آب، نمک و خمیرمایه تهیه شده و برای چند ساعت تخمیر میشود تا طعم کاملی پیدا کند. در حقیقت، ایتالیاییها برای تهیه خمیر پیتزا وقت و دقت زیادی صرف میکنند؛ آنها خمیر را تا سه روز استراحت میدهند تا سبک و نرم شود. همچنین در انتخاب مواد اولیه باکیفیت دقت فراوان دارند. سرآشپزهای ایتالیایی برای تهیه پیتزای ناپولیتن از آرد نوع ۰۰ با گلوتن بالا (آرد بسیار نرم و مخصوص) استفاده میکنند تا بافتی نازک و ترد ایجاد شود.
در مقابل، پیتزاهای آمریکایی اغلب با استفاده از انواع مختلف آرد مانند آرد همهمنظوره تهیه میشوند. این پیتزاها معمولا خمیر ضخیمتری دارند و سبکهای مختلفی مانند دستپیچ، پنی و دیپدیش را شامل میشوند. پیتزای نیویورکی خمیری نازک اما کمی جویدنی دارد، در حالی که پیتزای دیپدیش شیکاگو به خمیر ضخیم و کرهای خود که تقریبا شبیه پای است شهرت دارد.
پنیر پیتزا
سرآشپزهای ایتالیایی هرگز برای تهیه پیتزاها پنیر رندهشده آماده بهکار نمیبرند. در واقع، آنها اغلب برای درست کردن انواع پیتزا از پنیر موزارلای تازه که از شیر بوفالو تهیه میشود استفاده میکنند؛ این پنیر علاوه بر اینکه بهخوبی ذوب میشود و بافتی کرمی ایجاد میکند، بدون اینکه مزه سایر مواد را تحت تاثیر قرار دهد، طعم بینظیری به پیتزا میبخشد. در مقابل، انواع پیتزا آمریکایی به داشتن لایههای زیاد پنیر معروف هستند و سرآشپزان اغلب از موزارلای فرآوریشده که کشدارتر و کمی شورتر است استفاده میکنند. جالبتر آنکه حتی در تهیه بعضی پیتزاهای آمریکایی ترکیب چند نوع پنیر مانند ترکیب موزارلا و چدار بهکار گرفته میشود تا طعم و قابلیت ذوب بهتری ایجاد کنند.
سس پیتزا
دیگر تفاوت پیتزا ایتالیایی و آمریکایی، سس آنها است. سس پیتزای ایتالیایی معمولا از گوجهفرنگی لهشده ساده تهیه شده و گاهی کمی نمک، سیر و روغن زیتون به آن اضافه میشود. بهعبارتی در پیتزای ایتالیایی، کیفیت و تازگی مواد اولیه اهمیت بیشتری نسبت به ادویههای سنگین دارد؛ برای مثال، در تهیه پیتزای ناپولیتن از گوجهفرنگی سانمارزانو استفاده میکنند که طعمی طبیعی، شیرین و کمی ترش دارد. این در حالیست که در پیتزاهای آمریکایی، اغلب از سس گوجهفرنگی غلیظتر و پرادویهتر استفاده میشود که ممکن است شامل سیر، شکر، پونه کوهی یا اورگانو و ادویههای دیگر باشد. همچنین سس پیتزای آمریکایی پررنگتر و گاهی حتی شیرینتر از نسخه کلاسیک و ایتالیایی است.
مواد روی پیتزا
پیتزاهای ایتالیایی ساده و مینیمال هستند. بهعبارتی، مواد روی این پیتزاها کم است و با دقت بسیاری انتخاب میشوند؛ برای مثال، همانطور که پیشتر گفتیم، پیتزای مارگاریتای کلاسیک ایتالیایی تنها از سه ماده یعنی سس گوجهفرنگی، موزارلا و ریحان تازه که نماد رنگهای پرچم ایتالیا هستند تهیه میشود. از طرفی، پیتزای آمریکایی بهگونهای است که انگار هر چه بیشتر دارای مواد اولیه باشد، بهتر است! در واقع، برخلاف پیتزای ایتالیایی اصیل، انواع پیتزای آمریکایی دارای تنوع زیادی از مواد اولیه، از پپرونی و سوسیس گرفته تا آناناس، زیتون، فلفل دلمهای، آنچوی، گوشت گاو و مرغ باربیکیو هستند تا سلیقه همه افراد را پوشش دهند.
روش پخت
پیتزاهای سنتی ایتالیایی در فر چوبی با دمای بسیار بالا، بین ۴۰۰ تا ۴۵۰ درجه سانتیگراد (۹۰۰°F)، تنها به مدت ۸ تا ۱۲ دقیقه پخته میشوند. این روش باعث میشود علاوه بر ایجاد طعم دودی، خمیر کاملا طلایی و کمی سوخته شود، لبههای تردی داشته باشد و درعینحال داخل آن نرم و سبک باقی بماند. در مقابل، پیتزاهای آمریکایی معمولا در فرهای گازی یا برقی بین دمای ۳۵۰ تا ۴۰۰ درجه و به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه پخته میشوند. همچنین برخی رستورانها از فرهای تسمهای که باعث میشوند پیتزا در دمای پایینتر و مدت زمان طولانیتری پخته شود استفاده میکنند تا خمیر بیرونی ترد اما داخل آن نرم باقی بماند.
تفاوتهای منطقهای
در حالی که ایتالیا به پیتزای ناپولیتن خود معروف است، اما سبکهای منطقهای دیگری مانند پیتزای رومی با خمیر نازک و ترد و پیتزای سیسیلی مربعیشکل با خمیر ضخیم نیز وجود دارند. از طرفی، در آمریکا نیز شهرهای مختلف سبک پیتزای خاص خود را ارائه میدهند که در ادامه به آنها اشاره میکنیم:
پیتزای سبک نیویورک: برشی نازک و قابل تا کردن با خمیر کمی جویدنی و میزان متعادل سس، پنیر و مواد روی پیتزا
پیتزای دیپدیش شیکاگو: پیتزای ضخیم شبیه پای با خمیر کرهای، لایههای پنیر و سس گوجه تکهای
پیتزای سبک دیترویت: پیتزایی مستطیلیشکل با خمیر ضخیم و سبک و لبههای کاراملایزشده که پنیر تا لبهها کشیده شده است
پیتزای سبک کالیفرنیا: پیتزای گورمه با مواد خاص و متفاوت مثل پنیر بز، آرگولا یا سالمون دودی
ارزش غذایی
در ادامه، به تفاوت پیتزا آمریکایی و ایتالیایی در ارزش غذایی که ارائه میدهند میپردازیم:
پیتزای ایتالیایی (مارگاریتا، ۱۰۰ گرم): حدود ۲۵۰ کالری، ۱۰ گرم چربی، ۳۰ گرم کربوهیدرات و ۸ گرم پروتئین دارد؛ این پیتزا سبک و کمچرب است.
پیتزای آمریکایی (برای مثال پپرونی، ۱۰۰ گرم): حدود ۳۵۰ کالری، ۱۵ گرم چربی، ۳۵ گرم کربوهیدرات و ۱۲ گرم پروتئین دارد؛ پنیر و مواد اضافی، کالری این پیتزا را بالا میبرند.
پیتزا آمریکایی بهتر است یا ایتالیایی؟
جواب قطعی برای این سوال وجود نداشته و همه چیز به ذائقه و سلیقه شخصی هر فرد بستگی دارد. از این رو، اگر تجربهای سبک، ساده و اصیل با مواد اولیه با کیفیت بالا را میپسندید، پیتزای سبک ایتالیایی احتمالا موردپسند شماست. از طرفی، اگر طعمهای قوی، خمیر ضخیم، سس غلیظ و مقدار زیادی پنیر و مواد روی پیتزا را دوست دارید، پیتزای آمریکایی به سبک شما نزدیکتر است.
البته همانطور که متوجه شدهاید، هر دو سبک پیتزا جذابیت خاص خود را دارند و اساسا به همین دلیل، علاقهمندان به پیتزا در سراسر جهان هنوز درباره اینکه کدامیک بهتر است با یکدیگر بحث میکنند. واقعیت هم این است که هر سبک جایگاه و زمان خاص خود را دارد؛ گاهی ممکن است هوس پیتزای کلاسیک ناپولیتن ایتالیایی را داشته باشید و گاهی هیچچیز به اندازه یک اسلایس پر از مواد و پرپنیر پیتزا آمریکایی نتواند رضایت شما را جلب کند. همچنین توجه داشته باشید که پیتزا ایتالیایی مانند پیتزا مارگاریتا برای افرادی که رژيم دارند مناسبتر است، اما پیتزا آمریکایی به دلیل آنکه سیرکنندگی بیشتری دارد، برای پذیرایی در مهمانیها ایدهآل خواهد بود.
کدامیک انتخاب شماست، پیتزا ایتالیایی یا آمریکایی؟
بررسی تفاوت پیتزا آمریکایی و ایتالیایی نشان میدهد که انتخاب نهایی میان این دو نوع پیتزا کاملا به سلیقه، ذائقه و شرایط هر فرد بستگی دارد. در واقع، چه شما از سبک ساده، ترد و مینیمال پیتزای خوشعطر و طعم ایتالیایی لذت ببرید و چه از طعمهای غنی انواع پیتزای آمریکایی با سس و پنیر بسیار، یک چیز مشخص است: پیتزا در هر شکل و سبکی، غذایی محبوب و بسیار لذیذ است که اغلب نمیتوان از خوردن آن صرفنظر کرد.
پرسشهای متداول
تفاوت پیتزا ایتالیایی و آمریکایی چیست؟
پیتزای ایتالیایی ساده و سبک است؛ خمیری نازک و ترد با لبههای پفدار و طعم غالب گوجه و ریحان دارد، در حالی که پیتزای آمریکایی با مواد زیاد و متنوع، سس ادویهدار و پنیر فراوان، تجربهای غنی و کامل از این غذا ارائه میدهد.
برای افرادی که رژیم دارند پیتزای ایتالیایی مناسبتر است یا آمریکایی؟
پیتزای آمریکایی پنیر و مواد بیشتری دارد و سس آن سنگینتر است؛ در مقابل، پیتزای ایتالیایی سادهتر و سبکتر بوده و برای افرادی که رژیم دارند مناسبتر است.
آیا پیتزا ایتالیایی گوشت دارد؟
پیتزای ایتالیایی مواد کمتری نسبت به پیتزای آمریکایی دارد و معمولا گوشت روی آن دیده نمیشود.
